تجربه‌های کاری

انتشارات جنگل در حوزه منابع انسانی بسیار ضعیفه و تقریبا تمامی امور غیرقانونی انجام میشه:
قرارداد یک ماهه، بدون مبلغ، بدون امضای کارفرما
پرداخت حقوق قسطی و در چند نوبت در طول ماه - گاهی پس از التماس کارمندان
اخذ سفته + قرارداد محرمانگی
رد کردن حقوق پایه برای بیمه
ساعات کاری بالاتر از مصوب وزارت کار بدون پرداخت اضافه کار
پرداخت اضافه کار تقریبا اواخر ماه بعدی

علاوه بر این مسائل، کلا چیزی به نام ساختار سازمانی وجود نداره و معلوم نیست کی داره چی کار میکنه.
نیروی خوب و حرفه‌ای در این انتشارات که با روش دکان داران بازار اصفهان اداره میشه نمیمونه

تجربه من بر می گرده به اردیبهشت 98 حدودا 6 ماه اونجا کار کردم ارشد زبان داشتم و اول فک کنم دو سه ماهی فروشگاه پیش اقای کاظمی و مهرداد بودم و بعدا این دوتا بنده خدا بعد سالها خدمات اخراج شدم منم رفتم طبقه بالا پیش اقای فضلی که استاد اخراج کردن افراد با سواده و... احساس ترس می کنه و می گفتن مخبره اون زمان خانمش هم بود و بعد یه مدت رفت دیگه اینگار شرکت خواسته بود البت به بهانه بچه دار شدن رفت و خودشو نشکست علت شرکتم اینه گویا با رابطه های خانوادگی پرسنل مشکل داشت حالا کل خودشون خانواده بودن حاج سجاد و خانمش و دختر و پسرش شاخه های اصلی اند
مصاحبش مهم نیست چون کلا نباید برید اینجا به راحتی بعد یه مدت کاری می کنن خودت بری اگرم نری اخراجی
ولی فک کنم بخش دیجیتال مارکتینشگ خوب باشه اسمش یادم رفته ولی مسئولش یه انسان درست و حسابیه که تجربه یه روز همکاری تو بخششون به خاطر جمعه سیاه داشتم .
تجربه 6 ماهه من میگه پا نذارید تو این شرکت‌
اخرش همه حق و حقومم هم دادن سنوات و ... دادن.

یکی از مرخرف ترین و بدترین تجربیات کارهای بنده در این سازمان بود. رفتار مدیریت هم مدیران میانی هم مدیرعامل بشدت بی نزاکت، برخوردهای زشت.
اگر ذره ای عزت نفس و شخصیت برای خودتون دارید پا داخل اون سازمان نگذارید
حقوق بی برنامه و پارتی پرداخت میشه. از حق و حقوق مالی میدزدند و ی جوری حساب سازی میکنن که نگو.
در یک کلمه دزد. ساعت کاری بیشتر از حد وزارت کار بدون حقوق
گول ظاهر مثلا فرهنگیشون رو نخوردید بوی از فرهنگ نبردن. منابع انسانی بشدت ضعیف و بی ادب.
واقعا هیچ مزایایی از این سازمان ندارم بگم روانتون دستکاری میشه. اذیت میکنن
امنیت شغلی نیست. بارها دیدم یهو یکی رو اخراج کردن بعد از چندین سال خدمت.
نرید نرید نرید
خدا ازشون نگذره.

بیشتر از حد تصور بد
هیچ احترامی وجود ندارد
مدیر کارخانه مدام مشغول به فریاد و فحاشی
آقایی یک هفته آمد با عنوان مدیر منابع کاملا بی تجربه، روی زمین غذا میخوریم ، کیفیت غذا پایین، کیفیت ایاب ذهاب پایین ، هیچ نظمی وجود ندارد همه مدیران رفتند مدیر برنامه ریزی مدیر تولید اخیرا یک خانم آمده بود که او هم بااینکه خیلی تلاش کرد دوام نیاورد، صاحبان مجموعه تصور دارند ما برده هستیم و یک نفر با شلاق و فحش باید باشد و ما باید شکر گزار باشیم
بسیار بد بسیار بد
من در این مدت کوتاه بدترین رفتارها را دیدم و اصلا پیشنهاد نمیکنم اصلا
کارشناس بهداشت و کارشناس ایمنی در فاصله بسیار کوتاهی استعفا دادند
شرکتی که مدیر در آن دوام ندارد فاجعه ای بیش نیست
بتازگی آقایی قد بلند با سمت مشاور دستها در جیب با نگاه بالا به پایین و تحقیر آمیز می آمد در سالن تولید حتی شعور سلام به کارگر را ندارد
ساعت کار اضافه کار اجباری بدون پرداخت صحیح حقوق ، جمعه کاری و تعطیل کاری اجباری بدون پرداخت، عدم پرداخت حق شیفت
در شرکت بالای بیست نفر کارگر اتباع کار میکند و مدام به آنها بی احترامی میشود
تعداد زیادی هستند که سربازی نرفتند و همه شان از سر اجبار کار میکنند
تعداد زیادی با ازنشیته که ....
اصلا پیشنهاد نمیکنم
بدترین و بدترین تجربه من بود
فکر نمی‌کردم همچین جایی باشد

بیشتر از حد تصور بد
هیچ احترامی وجود ندارد
مدیر کارخانه مدام مشغول به فریاد و فحاشی
آقایی یک هفته آمد با عنوان مدیر منابع کاملا بی تجربه، روی زمین غذا میخوریم ، کیفیت غذا پایین، کیفیت ایاب ذهاب پایین ، هیچ نظمی وجود ندارد همه مدیران رفتند مدیر برنامه ریزی مدیر تولید اخیرا یک خانم آمده بود که او هم بااینکه خیلی تلاش کرد دوام نیاورد، صاحبان مجموعه تصور دارند ما برده هستیم و یک نفر با شلاق و فحش باید باشد و ما باید شکر گزار باشیم
بسیار بد بسیار بد
من در این مدت کوتاه بدترین رفتارها را دیدم و اصلا پیشنهاد نمیکنم اصلا
کارشناس بهداشت و کارشناس ایمنی در فاصله بسیار کوتاهی استعفا دادند
شرکتی که مدیر در آن دوام ندارد فاجعه ای بیش نیست
بتازگی آقایی قد بلند با سمت مشاور دستها در جیب با نگاه بالا به پایین و تحقیر آمیز می آمد در سالن تولید حتی شعور سلام به کارگر را ندارد
ساعت کار اضافه کار اجباری بدون پرداخت صحیح حقوق ، جمعه کاری و تعطیل کاری اجباری بدون پرداخت، عدم پرداخت حق شیفت
در شرکت بالای بیست نفر کارگر اتباع کار میکند و مدام به آنها بی احترامی میشود
تعداد زیادی هستند که سربازی نرفتند و همه شان از سر اجبار کار میکنند
تعداد زیادی با ازنشیته که ....
اصلا پیشنهاد نمیکنم
بدترین و بدترین تجربه من بود
فکر نمی‌کردم همچین جایی باشد

رفتار بسیار بی ادبانه مدیر عامل ، در طول مصاحبه ۳ مرتبه بصورت غیر مستقیم به بنده توهین شد و نگاه بالا به پایین داشتند تیم منابع انسانی خانومی که در واحد اداری بودند رفتار کاملا زننده و زشت در طول مصاحبه بارها درب اتاق جلسه باز بسته به شدت جو منفی و رفتار واحد متابع انسانی و خود مدیر به شدت بی ادبانه و مصاحبه غیر حرفه ای

توصیه می‌کنم حتی برای مصاحبه هم این مجموعه را انتخاب نکنید. تجربه‌ای که داشتم متأسفانه کاملاً غیرحرفه‌ای بود و برخوردها در مجموع محترمانه نبود.
در بخش منابع انسانی، دو نیروی جوان حضور داشتند که به نظر می‌رسید آشنایی کافی با روند مصاحبه و وظایف خود ندارند. دو فرم به من داده شد که همان‌ها را تکمیل کردم، اما پس از ورود به جلسه مصاحبه، با این سؤال مواجه شدم که چرا فرم روان‌شناسی را پر نکرده‌ام؛ در حالی که چنین فرمی اساساً به من ارائه نشده بود. با وجود این تناقض، ترجیح دادم وارد بحث نشوم.
در جلسه مصاحبه نیز لحن و نحوه برخورد مدیری که با او مصاحبه داشتم فردی جوان بود که به نظر می‌رسید آشنایی کافی با اصول رفتار سازمانی و فرآیند مصاحبه ندارد و متأسفانه نوع برخوردش نیز محترمانه نبود. در طول مصاحبه به من گفت که برای این موقعیت شغلی مناسب نیستم و با لحنی نامناسب این موضوع را بیان کرد.
با توجه به اینکه پیش‌تر رزومه‌ام بررسی و برای مصاحبه دعوت شده بود، چنین برخوردی عجیب به نظر می‌رسید. در نهایت، انتظار می‌رود چنین مجموعه‌ای حداقل از مدیرانی استفاده کند که توانایی مدیریت و برقراری ارتباط محترمانه با متقاضیان را داشته باشند. افرادی که برای یک مصاحبه زمان می‌گذارند، شایسته برخورد حرفه‌ای هستند، نه اینکه در فضای مصاحبه مورد تمسخر یا رفتار نامناسب قرار بگیرند.
در مجموع، فضای مصاحبه به‌گونه‌ای بود که ادامه آن را بی‌فایده دیدم و جلسه را ترک کردم.

شرکت جنگل بهترین جاست برای اینکه آدم‌کوتوله‌ها بشن مدیر و سرپرست و هرچی عقده و کمبود دارن، سر بقیه خالی کنن.

از صدر تا ذیلشون به‌دردنخورن؛ مجموعه‌ای که ظاهراً تخصص، شایستگی و اخلاق حرفه‌ای توش آخرین چیزیه که اهمیت داره.

از مدیر شرکت که رفت و خانومی که در بخش دیگری بود و به‌عنوان فرد نزدیک و سوگولی ایشون شناخته می‌شد،
تا هر سرپرست و مسئول بخشی از تولید، برنامه‌ریزی و کنترل کیفی که روابط نزدیکشون با بعضی همکاران زن، روی فضای کاری و نحوه برخورد با بقیه تأثیر زیادی داشت. خانوم می‌شینه روی صندلی، زیرآب می‌زنه و بقیه می‌شن حمالِ سوگولیِ مدیر یا سرپرست اون قسمت.

مسئله فقط روابط شخصی نیست؛ مسئله جاییه که این روابط وارد محیط کار می‌شن، تبعیض ایجاد می‌کنن، برای بقیه حاشیه درست می‌کنن و محیط کار رو برای سایر کارکنان تبدیل به جهنم می‌کنن.

اینجا انگار کافی نیست کارت رو بلد باشی؛ باید بلد باشی به آدم درست وصل باشی!

اگر آدم‌کوتوله و بی‌هنری هستی و دنبال جایی می‌گردی که بتونی با یه عنوان مدیریتی یا سرپرستی عقده‌هات رو خالی کنی و برای خودت جولان بدی، تبریک می‌گم؛ جنگل احتمالاً یکی از بهترین انتخاب‌هاست.

خصوصاً اگر خانوم باشی و با سرپرست یا مدیر بریزی رو هم! :) اون وقت حسابی می‌تونی عقده‌گشایی کنی؛)
خیلی راحت‌تر می‌تونی از حاشیه امن برخوردار باشی و هرچقدر خواستی برای بقیه حاشیه درست کنی.

اون‌وقت دیگه نه تخصص باید خیلی مهم باشه، نه اخلاق حرفه‌ای و نه حتی اینکه رفتارت چه اثری روی بقیه کارکنان می‌ذاره.

تجربه من از جنگل؟

محیطی که در بعضی بخش‌ها، بیشتر از آدم‌های توانمند، آدم‌کوتوله‌هایی رو بالا می‌بره که فقط با گرفتن یه صندلی، فکر می‌کنن صاحب دنیا شدن.
از منابع انسانی گرفته تا برنامه‌ریزی، تولید و کنترل کیفی هم همینطوریه.
اونجا چیزی که بیشتر از همه کمبودش احساس می‌شه، مدیریت حرفه‌ای، شفافیت، شایسته‌سالاری و مسئولیت‌پذیریه.

در مورد سجاد و پسرش هم واقعاً یکی از آزاردهنده‌ترین چیزهایی که من در اون محیط دیدم، نحوه صحبت‌کردن و برخوردشون بود. بددهنی و بی‌ادبی در محیط کاری، آن هم از طرف افرادی که جایگاه مدیریتی یا اجرایی دارن، اصلاً قابل توجیه نیست. عباراتی مثل «گوه خوردی» و انواع فحش و ناسزا های "ک" دار انگار بخشی از ادبیات روزمره‌شون بود و فحش از دهنشون نمی‌افتاد.
دلم خوش بود بالاخره وارد یک انتشارات و محیط فرهنگی شدم، ولی خیلی زود فهمیدم «انتشارات» بودن لزوماً به معنی بویی از فرهنگ بردن نیست. هیچ ارزش و احترامی برای نیروی کار قائل نیستن؛ کارگرها حتی جایی برای نشستن نداشتن و روی زمین غذا می‌خوردن و کیفیت غذا هم واقعاً افتضاح بود، با این نگاه که انگار «همین هم از سرتون زیادِس».

فرهنگ فقط چاپ و فروش کتاب نیست؛ رفتار با آدم‌هایی که چرخ همین مجموعه رو می‌چرخونن، خودش نشون می‌ده چقدر فرهنگ توی اون مجموعه جریان داره.

من ۱۵سال توی صحافی جنگل کار کردم به هرحال وقتی نوجوان بودم و از خدمت برگشتم اونجا شروع به کار کردم و زمانی که اومدم بیرون ۲تا بچه داشتم ..من از خودِ حاج سجاد گله ای ندارم به هر حال ایشون صاحب اونجا بودن و با اون حجم از کار بعضی خلقیات و برخوردها نیاز به نظر میرسید من فقط از مدیران کرمانی که جز پاچه خواری چیزی بلد نبودن و یه تیم از خانواده بی شخصیت خودشون درست کرده بودن و چنان حق کارگرها رو میخوردن و افراد شایسته رو پیش کارفرمایی که حضور فیزیکی نداشت خراب میکردن دلخور هستم و آخر هم مثل زباله انداختنشون بیرون و الهی که خیر نبینن هرجا هستن..
ولی در کل اونجا رو بخوام در یه کلمه توصیف کنم سگ صاحبش رو نمیشناسه..
مثلا من به عنوان اپراتور دستگاه حقوقم از شاگردم کمتر بود دیگه تا آخر بخون..